terug
home
Bankieren gaat over vertrouwen
De ontwikkeling van de functie van bankier in de Middeleeuwen, was een van de belangrijkste factoren voor de mogelijkheden en groei van het economisch verkeer binnen een land en met het buitenland. Je kon geld bij een bankier storten en het elders bij een collega bankier zelf of door een ander weer laten ophalen. Je kon ook geld storten bij een bankier en over het saldo rente krijgen. Daarvoor was het absoluut noodzakelijk dat volstrekt vertrouwen in de bankiers bestond, letterlijk in de persoon van de bankier. Vertrouwen op afspraken is trouwens sowieso een van de grondbeginselen van het in het Westen ontwikkelde economische systeem. De westerse rechtsstaat is zelfs ontstaan, niet om de burgers rechten te verlenen, maar om via wetten en rechtspraak het handelsverkeer volgens regels en afspraken te laten verlopen.
De kredietcrisis van 2008 heeft de vertrouwensbasis van ons economisch systeem diepgaand ondermijnd. Banken vertrouwen elkaar niet meer. De burgers en de bedrijven vertrouwen de banken niet meer* en kijken naar de overheid voor zekerheid. De overheid kan niet anders dan die zekerheid ten aanzien van banken te stellen om het basis economisch verkeer überhaupt overeind te houden en een totale economische chaos te voorkomen.
Er is geen Euro crises, we worstelen nog steeds met de nasleep van de Bankencrises, die in 2008 begon in de Verenigde Staten. Daar is maar één echte oorzaak voor: de bankiers hebben het maatschappelijk vertrouwen fundamenteel geschonden. Het zal decennia duren om dit vertrouwen te herstellen.
* dec 2011: De Amerikaans Citibank probeerde een schikking wegens slechte voorlichting van klanten af te kopen voor 285 mln dollar. De federale rechter weigerde dit omdat naar zijn mening sprake was van frauduleus crimineel gedrag, welke de klanten van de bank 700 mln dollar had gekost.
© Newsstream Publications -
